Istniejąca wcześniej budowla późnobarokowa przebudowana została gruntownie po 1783 roku, gdy majątek został nabyły przez Karla Sylviusa von Gellhorn. Pałac jest dwukondygnacyjny, z mieszkalnym poddaszem, budowany na planie prostokąta. Od wschodu widoczna jest XX wieczna weranda, od zachodu została dostawiona przybudówka, kryta łamanym dachem mansardowym. Na oficynach gospodarczych znajdują się czytelne inicjały odnoszące się do rodu von Gellhorn. Na północ od pałacu prostokątny obszar (zachodnią granicę wyznacza kamienny mur) zajmował romantyczny ogród założony w 20. latach XIX wieku, usytuowany na lekkim skłonie terenu o spadku w kierunku południowym. Po stronie zachodniej pałacu znajdował się taras widokowy.